Blog Archives

უბის ლექსები VOL3

******

ვიქნები შენი არაბულის მასწავლებელი

და გასწავლი,

როგორ აუღლო სიყვარული სამივე დროში

უმარტივესად,

რადგან არაბულს

დროის გრამატიკული კატეგორია არა აქვს

და, შესაბამისად,

არაფერი

წარსულად, აწმყოდ და მომავლად არ ნაწილდება… Read the rest of this entry

მე შენს გამო სამყარო მინდა….

ძალიან მიყვარს… შენახული მაქვს და ვუსმენ ხოლმე… ხმა მამშვიდებს, მუსიკაც… ლექსი კი….ჩემია მართლაც.

აუდიო ჩანახატი სიყვარულზე

ავტ : ბექა ელბაქიძე.
ხმის რეჟისურა და მასტერინგი: ალექსანდრე ღონღაძე

განწყობის ლექსი

გადიწვებიან კაბადონები
და ავტორდები,
რადგან შენი კაბა დანებდა
ჩემს ამქვეყნიურ, უბრალო შარვალს…

შენ ყვავილებით ამოავსე სიჩუმის კუბო
და ნება დამრთე მეწერა შენზე…

შენს ნაზ მაჯებზე მოაბჯენენ კბილებს დანები…

ლაშა ბრეგაძე.

სამჯერ….

>შენი მკერდის ზომა
ჩემი მხედველობის ზომას ემთხვევა.
და ტანზე გამოყრილი ქარიც კი ფერხდება,
როდესაც ჩემი – 3 თვალი
შენს 3 ზომა მკერდს ეხლება.

თან როცა მესამე სართულზე ვართ,
მესამე სივრცეში.
არა მიწაზე და არა ცაზე
და ვამბობთ, რომ
სამი კედელია ასაშენებელი,
მეოთხედ მე და შენ დავდგებით.
ამისთვის სამი შვილი უნდა გვყავდეს,
სამი სახელია მოსაფიქრებელი,
სამი წელი უნდა ველოდოთ,
სამჯერ უნდა ვიარო ნერვიულად დერეფანში… Read the rest of this entry

ბლოგერული ჩანასახი

დღეს ძალიან ძველი უბის წიგნაკი ვიპოვე… დაახლოებით მე-7 კლასის და ძალზედ საინტერესო რაღაცეებს წავაწყდი… რა სულელი ვყოფილვარ : ) რამდენი რამ აღმოვაჩინე:

აღმოჩენა #1:     “TO-DO LIST”
მე მაშინაც ისეთივე გულმავიწყი და გონებაგაფანტული ვყოფილვარ, როგორც ახლა. ეს დავასკვენი, რადგან წავაწყდი გაკვეთილების ცხრილს, რომელსაც გვერდით პლიუსები და მინუსები ჰქონდა გაკეთებული  : ))  თქვენ ვერასდროს მიხვდებით რისთვისაა ეგ პლიუსები:)  იმისთვის, რომ აღმენიშნა და საკუთარი თავისთვის შემეხსენებინა, თუ რომელი გაკვეთილი ვისწავლე, დავალება დავწერე თუ არა… ყველაზე საინტერესო ისაა, რომ ახლაც მასე ვიქცევი :D  უფრო სწორად, მთელი კვირის ლექციებისა და დავალებების გეგმა მაქვს ხოლმე წინასწარ ჩამოწერილი და ნელ-ნელა ვაკეთებ, თორემ მერე მავიწყდება ხოლმე, თუ ჩაწერილი არ მაქვს :D

აღმოჩენა #2:  ბრიტნი

 

OMG Britney :D

 

ვიპოვე ბლოკნოტში ჩაკრული ბრიტნის 1 ცალი შიშველი პლაკატი (მხოლოდ ქვედა საცვლებით). ბრიტნის შემოქმედების ფანი არასდროს ვყოფილვარ და ნუთუ მისმა სხეულმა მიმიზიდა ? (ინტრიგა კნუტის ბლოგზე, დაგველოდეთ, თქვენ ყველაფერს გაიგებთ რეკლამის შემდეგ…  :D) Read the rest of this entry

ჩემი უბის ლექსები VOL2

მიხარიხარ...

მე მიხარია

პირდაპირ ჩიტებში ვკოცნი ზეცას და მიხარია…
მე მიხარია შენს თვალებში ჩემი წაკითხვა
და თან მაახრებს ყვავილები,
რომელთაც ყნოსავ…
მე მიხარია სიგიჟემდე შენი ტუჩები,
ჩემი კბილების ნაკვალევი რომ დამჩნევიათ…
ისე მხარებს ჩვენი სკამი,
რომელზეც ვზივართ,
ლამის ვიკივლო
და დავლეწო ყველ სხხვა სკამი…
მე მიხარია შენი ბაგე,
რომელსაც ახებ ჩემს ეკლიან შუბლს..
მიხარია, და თან ისე,
მინდა ვიცეკვო…
ვიეკვო როგორც შევძლებ, ოღონდ ვიცეკვო…
და ვებრალები ალბათ ყველას, ვიცი, შენს გარდა.
რადგან მახარებს მე ამ ქვეყნად ყველაზე ცოტა:
სულ რამდენიმე ლუკმა
შენი სიშიშვლის ცქერის
და ერთი ყლუპი შენთან ყოფნა -
დ ა საყოლებლად…
მე მიხარიხარ…

******

გადიწვებიან კაბადონები
და ავტირდები,
რადგან შენი კაბა დანებდა
ჩემს ამქვეყნიურ, უბრალო შარვალს…

შენ ყვავილებით ამოავსე სიჩუმის კუბო
და ნება დამრთე მეწერა შენზე…
შენს ნაზ მაჯებზე კბილებს
მოაბჯენენ დანები…

ამონაწერები ჟურნალიდან  ”ალტერნატივა”,  ავტორი ლაშა ბრეგვაძე.
პირველი ლექსი ჩემი უსაყვარლესია… თქვენ რამდენად მოგეწონებათ, არ ვიცი…..

ჩემი უბის ლექსები

შენი შექმნილი პროფესია

შენი შექმნილი პროფესია

გამარჯობა, მე მოვედი.
შემომხედე, ვერ მცნობ განა?
მე იმ სისხლის პატრონი ვარ,

ზეწარი რომ გაგითხვარა.

კოცნაში რომ ხელს გიშლიდა,
ტკივილსგან ტუჩს იჭამდა,
საწოლიდან გაგირბოდა

და ტირილით დაგიმთავრა.

შემომხედე, გამიხსენე.
ნახე, ძუძუ გამეზარდა.
იცი, როგორ გავირყვენი?

მორიდება დამეკარგა.

მამის ტოლი თუ მიღიმის
და ია-ვარდს გადამიშლის,
კაბას არც კი შევისწორებ

და საკინძეს გადავიხსნი.

აი, როგორ გავირყვენი,
მგონი, უკვე ვიშლები,
ეს ჩვეული სამოსია,
შემომხედე, ვშიშვლდები..
.
მე ტანზე გავიხდი, შენი შუქი აანთე.
ნახე, რა მაგარი პროგრესია:
ლამაზი ქალის სახით მოვედი

შენი შექმნილი პროფესია….

მოულოდნელი სიყვარული

რამხელა გაზრდილხარ, რას მერჩოდი,
ბავშვი რომ იყავი, ვიყავი უსაფრთხოდ
რატომ დამიკაცდი, რატომ დამაბნიე,
რატომ შემაცდინე უვაშლოდ.

თავგზა ამირიე, დაგნბედი და
სულშI მაცდური ღიმილით დაჰქრიან კელაპტრები
ლამის გაგაღმერთო წარმართივით,
ისე უსაშველოდ მენატრები

შენმა ვნებიანმა ალუბლის ტუჩებმა
დარომ დამიძახონ, ვიტირებ.
ქუჩაში გავვარდები, თამაში დამთავრდა,
მე შენ გამაგიჟე“,- ვიყვირებ..





ნეტავ რას მერჩოდი, რატომ დამიკაცდი.
შენი სიყვარულით მთვრალი ვარ.
რატომ მოინდომე კაცობა და
რად მაგრძნობინე რომ ქალი ვარRead the rest of this entry

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 312 other followers