Blog Archives
FaceBook-ური მარაზმები
FaceBook ჩემს ცხოვრებაში საკმაოდ მნიშნელოვან ადგილს იკავებს. ამ ბოლო დროს უკვე ბევრგან ვაწყდები სტატიებს, პოსტებს FaceBookის მავნებლობის შესახებ, მაგრამ …. ბულშით!!!

ვის გაუგია FaceBook–ის მავნებლობა? მარკი ყველაზე მაგარი კაცია ♥ რომ მთხოვოს, დღესვე გავყვები ცოლად და მივაფურთხებ აქაურობას
ეს ისე, 20 თეთრიანი ხუმრობა იყო… :>
ჰოდა იმას გეუბნებოდით, რომ FaceBook ძალიან მნიშვნელოვანია ჩემს ცხოვრებაში… იმდენად დიდ დროს ვატარებ FaceBook–ზე, რომ ბევრ მარაზმსაც ვაწყდები. ნაწილი თქვენთვისაც მოვაგროვე… მარგალიტებად. ♥ ეს ყველაფერი ჩემს “საფრენდეთში” ხდება. ამიტომ, თუ ვინმე საკუთარ თავს ამოიცნობთღ, ნუ გაგიტყდებათ
LooooooserS
ისეთ ხალხთან მაქვს უკვე ურთიერთობა, საკუთარ თავს ვეგრუზები, ამათთან რა გინდა, როგორ ან რატომ ვურთიერთობ–მეთქი…
მართლა მიკვირს.
რა მაქვს საერთო ამ ლუზერებთან?
ვუყურებ მათ უაზრო ქცევებს და მერე გული მერევა მათზე. იძულებული ვარ ზრდილობის გამო მაინც გავუღიმო და მათ ყველა იდიოტურ ფრაზას არ გავეკიდო, არ მოვიშალო ნერვები… ოღჩ. მართლაც რომ ოღჩ. ვისთან ვარ, რა მინდა… Read the rest of this entry
საჩუქრების დღე
მე გენიოსი ვარ, იცოდით? არა, ნუ გეღიმებათ, მე მართლა გენიოსი ვარ
დებილი გენიოსი
უბრალოდ ჯერ კიდევ ვერ ვავლენ კარგად ჩემ შესაძლებლობებს
დღე ხომ 12 საათზე იწყება? ღამის 12-ზე?დილის 4-სკენ ძლივს მოვახერხე დაძინება, დილითაც თავი ძლივს ავწიე ლოგინიდან, სემინარის სწავლის თავი მექნებოდა? მაგრამ… სემინარზე ლექტორმა გამოგვიცხადა-დაწერთო.. მე და სალოს დაგვცეცხლა. წაკითხულიც არ გვქონდა არც ერთს… დაახლოებით, (მაქსიმუმ) 3 წუთის მანძილზე ვკითხულობდით და წერისას 2 ფურცელი გაავავსეთ ^_^ არ ვართ გენიოსები?
წარმოიდგინეთ, სახლში რომ ვკითხულობდეთ, რა გენსიოსი სტუდენტები ვიქნებოდით
ჩემი ყველა სემინარი ლექციებზე ან მაქსიმუმ მეტროში წაკითხულით შემოიფარგლება
ბევრს ვიცნობ, სახლში საათობით რომ უზის წიგნებს, იზუთხავს და დაზეპირებულს აბარებს სემინარზე
და ჩემს ლაღ დამოკიდებულებაზე ხშირად შემინიშნავს მათ მიერ რაღაც ცუდი დამოკიდებულება
“არ მისწავლია”-ფრაზით ვიწყებ ხოლმე ლექციაზე შესვლას და სემინარის ბოლოს აუცილებლად ვაბარებ და ბოლოს მოდის ფრაზა: “აბა არ მისწავლიაო?”
ვერ გავაგებინე ამ ხალხს, რომ მაქსიმუმ 10 წუთი მჭირდება სწავლისთვის და თქვენსავით მთელი კვირა ზუთხვაში ვერ გავატარებ
შევეშვათ ლექციებს და დღევანდელ საჩუქრებზე უნდა მოგიყვეთ Read the rest of this entry
ჭირის ტენდერი =)
წუნია ვარ… ჰო, ზედმეტად წუნია ვარ, როცა საქმე რამის ყიდვას ეხება. უფრო სწორად, ბევრს დავბოდიალობ, არაფერი არ მომწონს (ან რაც მომწონს ფული არ მყოფნის
) და ა.შ.
ახლაც ამ გასაჭირში ვარ: მესაჭიროება ზამთრისთვის ქურთუკი, დავიარე ბაზრები (ბევრი ფეშენ ბლოგერისგან განსხვავებიტ “ვაღიარებ” ,რომ მშვენივრად მაცვია ბაზრობზე ნაყიდი ტანსაცმელი
), მაღაზიებიც, სადაც ასე თუ ისე შევძლებდი მეყიდა რამე, მაგრამ crap! როგორც ყოველთვის, არაფერი არ მომწონს
ინტერნეტიც კი გადავქექე სასურველი მოდელის ძებნისას, რომ მიახლოებით მაინც მცოდნოდა რა მინდა, მაგრამ…
Read the rest of this entry
წაუმარაზმეთ :))
თაგ-თამაშები იმდენად აქტუალური აღარაა ბლოგოსფეროში და აი… ამასწინათ ბოდიალისას პოსტს წავაწყდი, რომელმაც ჩემი აღშოთება გამოიწვია. ავტორი აკრიტიკებს იმ მოზარდებს, ვინც იტაცებს რაღაც ტენდენციებს და ერთნაირად იმოსება.
ჰო, გეთანხმებით, რომ მარაზმია ქუჩაში ერთნაირად გამოწყობილი ხალხის ხილვა, მაგრამ ეს ხომ არ გაძლევს უფლებას დასცინო ადამიანს, რომელმაც შენ რომ 300 $-იანი სათვალე გაქვს, იმის პატენტი “ლილოში” იყიდა 10 თუ 15 ლარად?
აღშფოთებულმა მე მივაკომენტარე, რომ მარაზმი ის უფროა, როცა სხვას დასცინი ხელმოკლეობის გამო, ვასასიკომ კი აღწერა საკუთარი თავი, როგორია და რა შეიძლება ჩაუთვალოს მას ვიღაცამ მარაზმად და როგორი კმაყოფილია ამით.
ჰოდა, აი თქვენ ეს ახალი თაგ-თამაში: აღწერე საკუთარი თავი, ოღონდ არ აგერიოთ “ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ” ამ თაგ-თამაშში.
ჰოდა, მე სრულიად ჩვეულებრივი, 19 წლის გოგო ვარ, რომელიც დადის ჯინსებით (ძირითადად დახეულით),ძველით ბატონო, ძველით და დახეულით, რა მოხდა მერე? მე მსიამოვნებს. სათვალე მამაჩემს ავახიე,დიდი მაქვს, სრულიად დაკაწრული და დაჟანგებულიც კია-ვიტყოდი, რადგან ჩემამამდე მამას ემსახურა მინიმუმ 8 წელი. ჩავთვალე, რომ მიხდებოდა და ვატარებ. პრობლემაა? Read the rest of this entry
ფორუმიდან
ორი მოდებილო ელემენტის საუბრიდან ფორუმზე
:თემის სათაური: ნატაშა როსტოვა ომი და მშვიდობიდან
შევედი.
ორი ფორუმელის განიხილავს რუსულ ლიტერატურას
x:დავაჯვი თავზე.
x:ნატაშა როსტოვა მიდის ქუჩაში რა. ხან იქით გაივლს ხან აქეთ. მოკლედ ქალიშვილია და უხარია… ამ დროს მოდის ვიღაც უზრდელი ბიჭი და შუა ქუჩაში აუპატიურებს. ნატაშა როსტოვა იმედგაცრუებული სახით იხედება და ამბობს ეჰ რა ვქნა ცხოვრება გრძელდებაო.ნატაშა როსტოვას აქ სექსი ერთდროულად ორ მამაკაცთან. ამ დროს შემოდის ბოროტი ბიჭი და კლავს ნატაშა როსტოვას. ნატაშა დაღვრემილი სახით იყურება დ ამბობს ეჰ რას იზამ ცხოვრება გრძელდებაო.
y:შევეცი ნატაშას Read the rest of this entry
პრეზიდენტის ფანკლუბი და იურისტი კნუტი
ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ დღეს ეს თხოვნა მომივიდა მეგობრობაზე. როგორ ვეტყოდი უარს თავად ბატონ პრეზიდენტს?
რასაკვირველია, იმის ილუზია არ მქონდა, რომ ეს მართლაც ბ-ნი მიხელი იქნებოდა, მაგრამ მაინც დავეთანხმე და პროფილის გადასათვლიერებლად შევედი. შევედი და აქ დაიწყოო….
კედლის დათვალიერებისთანავე მომხვდა თვალში ალბომები. ალბომები რა, უფრო კომენტარები, მაგალითად ასეთები:


რა მოხდა მერეო, იტყვით, ყველას შეიძლება ჰყავდეს მხარდამჭერი, მიშასაც, სტალინსაც და ფიდელ კასტროსაც. ვერც მე ვხედავ ამაში პრობლემას, მაგრამ Read the rest of this entry
მნიშვნელოვანი ცვლილებები
მაშ ასე. ბოლო ერთ საათში გავაკეთე ძალიან ბევრი რამ:
1. სადილი (მომშივდა და გავაკეტე, სხვათა შორის, ძალიან გემრეილი გამოვიდა, აღარ არის უკვე :დ );
2.ალუბლის მუსი (რომეიც ახლა გვერდით მიდევს და მივირთმევ, ძალიან გემრიელია, მერწმუნეთ);
და ყველაზე მნიშვნელოვანი
3.მივიღე გადაწყვეტილება, რომ საერთოდ ვიკიდებ ყველაფერს ფეხებზe, ვხდები კარგი შვილი, ყოველ დღე მე გავაკეთებ საჭმელს, დავალეგებ სახლს და უმთავრესი, ბლოგსაც ვიკიდებ.
ნუ აქამდეც მეკიდა (
) მაგრამ, ახლა უკვე ოფიციალურად, ანუ, რასაც დავწერ, მხოლოდ ჩემი სიამოვნებისთვის (როგორც ვაპირებდი პირველ პოსტში, აღარ ვაშეარებ, თუ ნეტვორკდბლოგი (არ მახსოვს დავრეგისტრირდი თუ არა), დაასეარებს,მარტივად წავშლი, გვკიდია ვინ ნახავს და რას წაიკითხავს, მაინც სულ ერთმანეთის დაჭმაზე წერენ.
ჰოდა, წავედი, კიდევ ერტი ფიალა მუსი უნდა ამოვიღო
)))))
3.28.2010 ქართული ბზობა
დილით დედამ გამაღვიძა (რითიც ნამდვილად უკმაყოფილო დავრჩი) და მითხრა, რომ ტაძარში მიდიოდნენ. მოკლედ, გაყოლა შემომთავაზა.
რატომღაც წასვლის სურვილი მქონდა (მიუხედავად იმისა, რომ გამაღვიძეს) და ავდექი. ჯერ იმან გამთანგა, კაბა რომ უნდა მომეძიებინა და თავშალი. გამოვეწყე და….
მოკლედ აღვწერ ჩემს დღევანდელ ემოციებს.
ეკლესიაში მისვლისთანავე “დავიგრუზე” : ხალხის სიმრავლე ტაძარში, ბაზრობასავით მოფენილი დახლები, მათხოვრების რაოდენობა, ფრაზები “ბზა რა ღირს”? “რა ძვირია”… ,”რიგი დაიცავით, ხალხო, ერთი მხარე შევიდეს, მეორე გამოვდეს (და ამ დროს თვითონ ამ სიტყვების ავტორი ღიპიანი ბიძა შეეტენა გასასვლელ კარებში პირველი ), “ეზიარე”? “აუ, გოგო ნახე რა საყვარელიაა, ელესიაშიც დადის თურმეე”… და ა.შ.
ვიღაცისთვის ბზობა დღესასწაულია, ვიღაცისთვის უბრალოდ ბზის შეცვლის ყოველწლიური ტრადიცია…
Read the rest of this entry




