Blog Archives
მიმართვა ახალბედა ბლოგერებს
ამას წინათ ბლოგერების ჯგუფში კამათი გამოიწვია ჩემმა პოსტმა, როცა ვიღაც ახალბედას ხუმრობით მივმართე ბლოგერი როგორ ხარ, როცა ბლოგზე ერთადერთი პოსტი გიწერია–მეთქი 
ეწყინა 
მოდი, ბლოგერობის “კრიტერიუმები” შევადგინოთ.
შენ არ ხარ ბლოგერი, თუ:
- Facebook–ზე განთავსებული შენი ფოტოების 80 % ბლოგერების შეხვედრებზე არაა გადაღებული
- ნებისმიერი FB ფრენდი, რომელთანაც 100 + მეგობარი გყავს, ბლოგერია
- არ გიბირჟავია ვერის ბაღში
- არ გითამაშია ჩგმ
- არ გიზასავია რომელიმე ბლოგერთან (თამაშის ფარგლებში მაინც )
- დადებითად არ ხარ განწყობილი ჰომოსექსუალების მიმართ
- ვლოგერის ოფისში ყავა არ დაგილევია
- ბანკებს (და ზოგადად რაღაც ორგანიზაციებს) შეხვედრებზე არ დაუპატიჟებიხარ
- და არც მათ მიერ ორგანიზებულ რაღაც ივენთებს დასწრებიხარ
- არ მოგსვლია მოწვევა ვერა ქობალიასგან და თუ ერთხელ მაინც არ ყოფილხარ ეკონომიკის სამინისტროში განხილვაზე “როგორ გადავარაჩინოთ ტურიზმი სოც. მედიის მეშვეობით”
- არ დასწრებიხარ არცერთ კვარიათულ ”ქართული ბლოგინგის დღეებს” GBD
- არ იყავი აქტიური წევრი ფბ–ს ბლოგერების ჯგუფისა და არ გიკაიფია ახალწვეულებზე
- არ მიგიღია მონაწილეობა ბლოგერების რომელიმე კონკურსში და არ მოგიგია
- არ დაგიწერია შეკვეთილი პოსტი
- არ დაუთაგიხარ არავის თაგ–პოსტებში
- ლეონსიოსგან ბლოგერების ექსკურსიის ივენთის მოწვევა არ მოგსვლია
- არ მოგისმენია ზურიუსის სტვენა / არ გინახავს მისი ვიდეო–პოსტები
- არ გინახავს სიყვარულოვნას ძუძუები
- ვლოგერში სოც. მედიის შესახებ სერიოზული სახით არ გიმსჯელია
- ნებისმიერ ბლოგერთან, თუნდაც მის შეხედულებებს არ იზიარებდე, შეხვედრისას უფრო მეტი სალაპარაკო თემა არ გაქვს, ვიდრე სხვა რიგით, ჩვეულებრივ ნაცნობთან
- როცა ორი, მითუმეტეს, რამდენიმე ბლოგერის შეხვედრისას და ბლოგოსფეროს გარჩევისას, გარშემომყოფები იწყებენ თქვენს ინტერესით თვალიერებას – მათ ძირითადად თქვენი ახლობლების უცნაური მეტსახელები აოცებთ
- და ბოლოს: ნებისმიერ არაბლოგერს ჩვენს გაცნობაზე ასეთ რეაქცია უნდა ჰქონდეს: თქვენ ვაფშე რა სასტავი ხართ? :O
Like this:
T(რ)ag-იზმი
ბოლო პერიოდში ცოტას ვწერ, უფრო ცოტას ვკითხულობ და კიდევ უფრო ცოტას ვმეცადინობ…
მოახლოებულმა გამოცდებმა – წიგნის გადაშლის, უსაქმურობამ – სხვების ბლოგების კითხვის, რამდენიმე მკითხველის წერილმა კი ბლოგზე პოსტის დაწერის აუცილებლობა დამანახა.
ბლოგზე უძრაობის პერიოდში 5–მდე თაგ–თამაშში ჩამაბეს. მაგრამ მე ხომ საქვეყნოდ ცნობილი ზარმაცა ვარ და ამიტომ ყველას ერთად პოსტში თავმოყრა და ერთი პოსტით მოცილება გადავწყვიტე
მაშ ასე: ტ(რ)აგიზმი#1:
8 რამ, რაც არ იცით ჩემს შესახებ (დამთაგა მაცომ)
- სავარაუდოდ, თქვენ არ იცით, რომ მე დედისერთა ვარ, მაგრამ 2 დის მქონე დედისერთა Read the rest of this entry
Like this:
ნუ, რა აღარ მინახავს ცხოვრებაში…
ის პერიოდია, ცნობილ ქართულ გამოთქმას დავუჯერო და მახათის ძებნა დავიწყო. სხვა რა უნდა აკეთოს სტუდენტმა, რომელსაც სწავლა, ქსეროქსები და გამოცდები მოენატრება?
ყველაზე უარეს შემთხვევაში ბლოგერულ თაგ–თამაშს უნდა აჰყვეს და წერა დაიწყოს
ეს თაგ–იზმი ქილიფამ წამოიწყო ალუკარდის თხოვნით და მე SUN–დრომ გადმომცა ესტაფეტა ახლა ვწერ ამ პოსტს და ვფიქრობ, რა მინახავს საინტერესო და სასიამოვნო ცხოვრებაში? ხომ არ მივაფურთხო ამ თამაშსაც, როგორც სხვა უმრავლესობისთვის მიქნია, გადავდო პოსტის დაწერა და დაველოდო რეალურისა და ღირებულის ნახვას?
ვიქექები ჩემს საშინელ მახსოვრობაში …. ნუ, მოკლედ, რა აღარ მინახავს ჩემი 19 წლიანი ცხოვრების მანძილზე:
Like this:
დრაფტომანია – ზარმაცას წუწუნი
ზარმაცა ♥
გაიცანით, ეს ზარმაცაა: ძირითადად ტროპიკებში ბინადრობენ და ცხოვრების უმეტეს ნაწილს ხეზე ატარებენ. გადაადგილდებიან მხოლოდ განსაკუთრებული საჭიროების შემთხვევაში. შესაბამისად ძირითადად უძრავად არიან და მათ ტანზე ბეწვში წყალმცენარეები ეზრდებათ, ასე რომ საკვებადაც მას იყენებენ. ზარმაცები ხეებიდან მხოლოდ მოსასაქმებლად ჩამოდიან, ისიც კვირაში ერთხელ!!! ხეზე დიდხანს ყოფნის შემდეგ, შეიძლება მობეზრდეთ კიდეც იქ ყოფნა. ამ შემთხვევაში უბრალოდ კლანჭებს უშვებენ ტოტებს და ასე ჩამოდიან მიწაზე, ეზარებათ ჩამობობღება! ♥
მგონი მე ზარმაცისებრთა კნუტების ოჯახს მივეკუთვნები გადავადგილდები მხოლოდ უკიდურესი საჭიროებისას, ძირითადად მიყვარს მარტო და უსაქმურად ყოფნა, მეზარება აბსოლუტურად ყველაფერი, წოლაც კი… მაგრამ ისი მეზარება ხოლმე, რომ ავდგე
ხასიათის ეს უსაშინლესი თვისება მიშლის ხელს :
- მქონდეს ტიპენდია;
- ვიაზროვნო ბევრი;
- ვუყური ბევრ ფილმს;
- ვწერო ხშირად ბლოგზე;
- ან უბრალოდ დავასრულო ხოლმე დაწყებული პოსტები.
მოკლედ, იმის თქმა ამინდოდა, რომ ჩემი სიზარმაცისა და გამო, ძალზედ ბევრ (ნუ, მინიმუმ 3) თაგ-თამაშში მომნიშნეს და მე სიზარმაცის გამო, ეს ყურებგაუპარტყუნებლად გავატარე
1.carpe diem -ში თქვენი მონა-მორჩილი ნიკოლომ დათაგა… მე, იმ მოსაზრებთ, რომ ის დაჭერილი წამები მხოლოდ ჩემია და საქვეყნოდ გამოფენა არ მინდა, არ დავწერე პოსტი, თუმც, დროა ვაღიარო, თავი და თავი პოსტის არდაწერისა სიზარმაცე გახლდათ. უბრალოდ დამეზარა ტვინის ჭყლეტა.
2.მე რომ მეგობრები არ მყავდეს – სიყვარულოვნამ მიმთაგა აქ… ესეც დამეზარა, არადა დრაფტებში მიგდია მგონი, დაწყებული პოსტი დაახლოებით ამ თემაზე., სადაც ვაპირებდი მებოდიალა ჩემს ბავშვობისდროინდელ შეხედულებაზე, რომ არც მეგობრობა არსებობს და არც სიყვარული, და რო მსგავსი სისულეები ჩვენს მიერვეა გამოგონილი, რათა მარტოდ არ ვიგრძნოთ თავი და ბლა ბლა…
მეტ პოსტს მართლა ვერ ვიხსენებ, არადა ნამდვილად მახსოვს , რომ სამს აღემატებოდა ეს თაგ-თამაშები. მგონი, ჩანთასი რა გვილაგია , რაღაც მასეთი თამაში იყო ერთი… თუ გამახსენდება, დავწერ.
ჰოდა, რისთვის წამოვიწყე ეს პოსტი: Read the rest of this entry
Like this:
წაუმარაზმეთ :))
თაგ-თამაშები იმდენად აქტუალური აღარაა ბლოგოსფეროში და აი… ამასწინათ ბოდიალისას პოსტს წავაწყდი, რომელმაც ჩემი აღშოთება გამოიწვია. ავტორი აკრიტიკებს იმ მოზარდებს, ვინც იტაცებს რაღაც ტენდენციებს და ერთნაირად იმოსება.
ჰო, გეთანხმებით, რომ მარაზმია ქუჩაში ერთნაირად გამოწყობილი ხალხის ხილვა, მაგრამ ეს ხომ არ გაძლევს უფლებას დასცინო ადამიანს, რომელმაც შენ რომ 300 $-იანი სათვალე გაქვს, იმის პატენტი “ლილოში” იყიდა 10 თუ 15 ლარად?
აღშფოთებულმა მე მივაკომენტარე, რომ მარაზმი ის უფროა, როცა სხვას დასცინი ხელმოკლეობის გამო, ვასასიკომ კი აღწერა საკუთარი თავი, როგორია და რა შეიძლება ჩაუთვალოს მას ვიღაცამ მარაზმად და როგორი კმაყოფილია ამით.
ჰოდა, აი თქვენ ეს ახალი თაგ-თამაში: აღწერე საკუთარი თავი, ოღონდ არ აგერიოთ “ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ” ამ თაგ-თამაშში.
ამას წინათ თავადაც შევაკეთე დაახლოებით ასე
ჰოდა, მე სრულიად ჩვეულებრივი, 19 წლის გოგო ვარ, რომელიც დადის ჯინსებით (ძირითადად დახეულით),ძველით ბატონო, ძველით და დახეულით, რა მოხდა მერე? მე მსიამოვნებს. სათვალე მამაჩემს ავახიე,დიდი მაქვს, სრულიად დაკაწრული და დაჟანგებულიც კია-ვიტყოდი, რადგან ჩემამამდე მამას ემსახურა მინიმუმ 8 წელი. ჩავთვალე, რომ მიხდებოდა და ვატარებ. პრობლემაა? Read the rest of this entry
Like this:
ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ….
რაღაც ბლოგერული თამაშია მგონი.. . წერენ ვინ არიან, ქუჩაში შემთხვევით რომ შეგხვდეთ, რომ გვიცნოთ…. მერე ერთმანეთ თა(ნ)გავენ და დათაგულმა საკუთარ თავზე უნდა დაწეროს… ცოტა ხნის წინ ზორბეგმა მეც მომნიშნა. აქამდე მეზარებოდა და ახლა დავწერ
მაშ ასე… თუ თქვენ არ ხართ ჩემი ფეისბუქის მეგობარი და არ გაქვთ ნანახი ჩემი ფოტოები, გეტყვით რომ ვარ საშუალო სიმაღლის, გამხდარი,შავთმიანი გოგო… თმა გუშინდლამდე ძალიან გრძელი მქონდა, გუშინ კი “მოვიკვეცე” 
ეჰ,… მაგას ცალკე პოსტი უნდა მივუძღვნა რა )
ჰო,… დავდივარ ხოლმე ჯინსებით, ე.წ. ბალეტკებითა და რაიმე მაისურით, მაგრამ ცხელა და შესაბამისად შორტებსა და სანდლებზე გადავედი
ალბათ სადმე რუსთაველსა და მარჯანიშვილზე თუ მოკრავთ ყველაზე ხშირად თვალს
თუ დამინახავთ და მოდით, იმხარია ხოლმე ხალხის გაცნობა )
კიდევ რა დავწერო? :შ
ან ვინ დავთაგო? :შ
კარგი, ნიკოლოს, დიანას და რა ვიცი , კიდევ ვიღაცას )))
პ.ს. ყველაზე ხშირად ნიკოლოსთან ერთად დავდივარ და ალბათ მასთან ერთად მიხილავთ 
