Blog Archives
ბოდიალა კნუტის ზღაპრები
ჩასწორება: სათაური “მგოსანი ბიდლის ზღაპრების” პონტში რა 
ვიცი, რომ ბლოგის პოპულარობისათვის ხშირად, კარგად და თქვენთვის საინტერესო თემებზე უნდა ვწერო, მაგრამ…
დაიწყო სწავლა… უფრო სწორად, ტანჯვა. დიახ, ბატონებო და ქალბატონებო, თქვენ რომ თეუსუში სწავლობდეთ, უცილობლად დამეთანხმებოდით. თეუსუ – … (აქ როგორ დავწერო კორექტულად ვერმოაზროვე სტუდენტებზე? კარგი, გავატაროთ. სხვა დროს შევამკობ.)
პირობა დავდე, კარგად ვისწავლი-მეთქი და ჯერ-ჯერობით პატიოსნად ვასრულებ, ნუ ვცდილობ მაინც, ყოველ შემთხვევაში.
ამასთან, სიარული დავიწყე ავტოსკოლაში და დიდი იმედი მაქვს, რომ მალე მე და სიყვარულოვნა მართვის მოწმობით ხელდამშვენებულნი ვივლით (საკუთარი მანქანებით)
ყველაზე ხშირი სერჩები ჩემს ბლოგზე: Read the rest of this entry
Like this:
წერილი-თხოვნა ჯეოსელს
ჩემს მიერ ჯეოსელისთვის გაგზავნილი მაილი 
(ტექსტი თუ არ ირჩევა 
)
ძალიან დიდი ეჭვი მაქვს, რომ არ მიპასუხებენ, მაგრამ ისე, უბრალოდ :დ საინტერესოა რეაქცია მაინც
ოსმან ბიძია, მათხოვე ერთი ჯეოსელ კონექთის მოდემი ორი თვით, სანამ ისევ თბილისს დავუბრუნდები
არა?
ჰო ,კარგი :შ
Like this:
ვეძებ სამუშაოს
ქალბატონებო და ბატონებო….
ახლაგაზრდებო და უფრო მოხუცებო (ამათ უფრო ექნებათ, რაც მე მინდა და იმიტომ)
მიშველეთ, სამუშაო მჭიირდება : ))
ეს დიდი ხანია გაცნობიერებული მაქვს, მაგრამ, რადგან ორ ადგილას ვსწავლობდი, ვერ მოვასწრებდი ფიზიკურად მუშაობასაც და ამიტომ მივყუჩდი ეს წელი. მაგრამ დღეს, როცა დაპირებული რაღაცის ყი
დვა მოვთხოვე დედაჩემს და უარი მივიღე, ასევე უარი მთხლიშეს, რაღაც ჩემთვის საჭირო თანხაზე, მივხვდი, რომ აუცილებელია მქონდეს საკუთარი ჯიბის ფული მაინც :D რათა აღარ აღმოვჩნდე ხოლმე მსგავს იდიოტურ სიტუაციებში. ამასთან, თქვენ არ იცით, როგორ მეზიზღება ვინმესთვის რამის თხოვნა 
წეღან ადოს ფბ-ზე სტატუსზე დაახლოებით მსგავსი რამ ეწერა და ახლა , ორივეს სახელით გთხოვთ, დაგვასაქმეთ!!!
დაგვხარჯეთ, ბატონო ))
იურიდიულად მოაზროვნე და ცხოველების გადამჯიშებელი ითხოვენ დახმარებას დასაქმების სფეროში : D
საქმე ან ELSE
Like this:
ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ….
რაღაც ბლოგერული თამაშია მგონი.. . წერენ ვინ არიან, ქუჩაში შემთხვევით რომ შეგხვდეთ, რომ გვიცნოთ…. მერე ერთმანეთ თა(ნ)გავენ და დათაგულმა საკუთარ თავზე უნდა დაწეროს… ცოტა ხნის წინ ზორბეგმა მეც მომნიშნა. აქამდე მეზარებოდა და ახლა დავწერ
მაშ ასე… თუ თქვენ არ ხართ ჩემი ფეისბუქის მეგობარი და არ გაქვთ ნანახი ჩემი ფოტოები, გეტყვით რომ ვარ საშუალო სიმაღლის, გამხდარი,შავთმიანი გოგო… თმა გუშინდლამდე ძალიან გრძელი მქონდა, გუშინ კი “მოვიკვეცე” 
ეჰ,… მაგას ცალკე პოსტი უნდა მივუძღვნა რა )
ჰო,… დავდივარ ხოლმე ჯინსებით, ე.წ. ბალეტკებითა და რაიმე მაისურით, მაგრამ ცხელა და შესაბამისად შორტებსა და სანდლებზე გადავედი
ალბათ სადმე რუსთაველსა და მარჯანიშვილზე თუ მოკრავთ ყველაზე ხშირად თვალს
თუ დამინახავთ და მოდით, იმხარია ხოლმე ხალხის გაცნობა )
კიდევ რა დავწერო? :შ
ან ვინ დავთაგო? :შ
კარგი, ნიკოლოს, დიანას და რა ვიცი , კიდევ ვიღაცას )))
პ.ს. ყველაზე ხშირად ნიკოლოსთან ერთად დავდივარ და ალბათ მასთან ერთად მიხილავთ 
Like this:
“ობოლი ბიჭი ვარ, ღარიბი ღატაკი და….”
ამას წინათ მივხვდი რა არის მთავარი მიზეზი იმისა, თუ რატომ არ მიყვარს თბილისი. იმდენი მათხოვარია, რომ ჩემი მშობლიური, მშვიდი, წყნარი და რაც მთავარია, უმათხოვრო რუსთავი მირჩევნია.
არ არსებობს მე და ნიკოლომ ქალაქში ბოდიალი გადავწყვიტოთ და ციგნები არ ავიკიდოთ. მიზეზებს ნუ განვიხილავთ, რატომ გვეკიდებიან. შესაძლოა თანამოძმეებად აღგვიქვამენ, ფულს გვთხოვენ, თუ რა ვიცი.. მაგრამ ფაქტია, რომ ვეღარ ვიშორებთ ხოლმე
ჩვენი უკანასკნელი ბრძოლა მათთან მარჯანიშვილზე შედგა, რამოდენიმე დღის წინ. ნაყინს გემრიელად მივირთმევდი, დამითმეო, რომ მომთხოვა პატარა, ჭუჭყიანმა ბავშვმა. სამართლიანად გავაპროტესტე და გავიქეცი (თქვენ ნიკა უნდა გენახათ, რომ მირბოდა და ციგნის ბავშვი მისდევდა, რა სანახავი იყო )) ) რუსთაველზე რა შეგვემთხვა აღარ მოვყვები, ფეხზე შემოეხვია ის ბავშვი ნიკას )))) ჰჰჰაჰ ))
რა მაინტერესეს, იცით? ციგნები ხომ ბოშები არიან. ჰოდა, ფილმებში სულ კარგად მომღერალ-მოცეკვავე ხალხად რომ ჰყავთ ხოლმე გამყვანილები, ახლა რა ჯანდაბა სჭირთ? მეტროში რომ დადიან და “ობოლი ბიჭი ვარ, ღარიბი , ღატაკიო”, გვიმღერიან. ან ქუჩაში მიმავლებს შეფურთხების მუქარით ფულსა და ტკბილეულს გვართმევენ
რა უბედურებაა…. ზოგადად ასეა ყველგან და ფილმები გვატყუებენ, თუ ჩვენთან ( როგორც ყოველთვის ყველაფერს მოსდის) ბოშებიც რაღაც იდიოტურ ჰიბრიდად იქცნენ
