Blog Archives
2011 on my mind
2011?
2010 < 2011 < 2012
იგულისხება, რომ 2011 წელი უკეთესი იყო, ვიდრე 2010 და იმედია, 2012–ზე უარესი იქნება.
2010–ის შემაჯამებელი პოსტი არ დამიწერია, რადგან მასეთი ცუდი წელი არასდროს მქონია. 2011–ს უბრალოდ თავი ვერ მოვაბი. თუმცა ჩემს ნებაზე არაა? ახლა დავწერ 
Like this:
შეიძლება?
შეიძლება ადამიანს არ იცნობდე და მაინც იცნობდე?
შეიძლება არ იცნობდე და ის მაინც სხვებზე უკეთ გიცნობდეს?
ხვდებოდე, რომ შენიანია… თითქოს ერთად უნდა იყოთ გაზრდილები… შენ ხომ მასავით ფიქრობ, ისიც კი იცი რა ფრაზას დაწერს… რა რეაქცია ექნება ამა თუ იმ ამბავზე…
შეიძლება?
- ♥
Like this:
T(რ)ag-იზმი
ბოლო პერიოდში ცოტას ვწერ, უფრო ცოტას ვკითხულობ და კიდევ უფრო ცოტას ვმეცადინობ…
მოახლოებულმა გამოცდებმა – წიგნის გადაშლის, უსაქმურობამ – სხვების ბლოგების კითხვის, რამდენიმე მკითხველის წერილმა კი ბლოგზე პოსტის დაწერის აუცილებლობა დამანახა.
ბლოგზე უძრაობის პერიოდში 5–მდე თაგ–თამაშში ჩამაბეს. მაგრამ მე ხომ საქვეყნოდ ცნობილი ზარმაცა ვარ და ამიტომ ყველას ერთად პოსტში თავმოყრა და ერთი პოსტით მოცილება გადავწყვიტე
მაშ ასე: ტ(რ)აგიზმი#1:
8 რამ, რაც არ იცით ჩემს შესახებ (დამთაგა მაცომ)
- სავარაუდოდ, თქვენ არ იცით, რომ მე დედისერთა ვარ, მაგრამ 2 დის მქონე დედისერთა
Read the rest of this entry
Like this:
არა შეჯდა მწყერი ხესა…
“არა იყო გვარი მისიო”, ყველამ დააბოლოვეთ, ალბათ, გულში ))
ძველი ანდაზაა, მაგრამ აშკარად მართალი. ამ ანდაზის ინტერპრეტაციად აღვიქვამ ჩემი ბავშვობის გათვლას:
“როდის იყო ჭიანჭველა ას მეტრაზე ხტებოდა,
როდის იყო ჩემი ვირი ოპერაში მღეროდა… “
ასეა ჩემი საქმეც. რა მებლოგერება ამ (მომავალ) იურისტ ქალს და რას ვაწვალებ ჩემ თავს, რატომ ვხარჯავ დროს ან, თქვენ რაღას გაწვალებთ? დაშეარდება ამ პოსტების ლინკი FaceBook-ზე, ტვიტერზე, ან ვორდპრესზე და ინტერესის გამო მაინც შემოიხედავთ , იქნებ ამჯერად მაინც რამე ღირებული დაწერაო, მაგრამ ნურას უკაცრავად!
კიდევ ერთხელ გავიმეორებ მე ყველას საყურადღებოდ (განსაკუთრებით მათთვის ვინც ადრე შეურაცხმყო, ღირებულს არაფერს წერ და ნუ ერევი დიადი ბლოგერების საქმეებშიო, და მათთვის, ვინც ფიქრობს , რომ პრეტენზიული და ამბიციური გოგო ვარ):
არ ვარ მე ბლოგერი!!!! Read the rest of this entry
“როდის იყო ჭიანჭველა ას მეტრაზე ხტებოდა,
როდის იყო ჩემი ვირი ოპერაში მღეროდა… “
ასეა ჩემი საქმეც. რა მებლოგერება ამ (მომავალ) იურისტ ქალს და რას ვაწვალებ ჩემ თავს, რატომ ვხარჯავ დროს ან, თქვენ რაღას გაწვალებთ? დაშეარდება ამ პოსტების ლინკი FaceBook-ზე, ტვიტერზე, ან ვორდპრესზე და ინტერესის გამო მაინც შემოიხედავთ , იქნებ ამჯერად მაინც რამე ღირებული დაწერაო, მაგრამ ნურას უკაცრავად!
Like this:
არ გინდათ ცრემლები…
გემშვიდობებით…
არ გინდათ თავის ჩაღუნვები, თვალებზე ხელი აფარებები, ჩუმად სლუკუნი, ან აშკარა ცრემლები…
მე მივდივარ, მაგრამ გიტოვებთ ჩემ არაჩვეულებრივ ბლოგს. დიახ, ქ-ნებო და ბ-ნებო, მე მივდივარ, მე გშორდებით, მე გტოვებთ…
დაინტერესდებოდით ალბათ, თუ სად ქრება თქვენი კნუტი.
მაშ ასე,
მეომზადეთ…
1.
2
3……
ჰო, ისა, ისეთი არაფერი, სულ რამოდენიმე დღით (მაქსიმუმ 10-ით) მივდივარ ყაზბეგში, კერძოდ სოფელ სნოში (სნოს აუცილებლად უნდა მივუძღვნა ცალკე პოსტი, იმდენად მიყვარს და იმდენად ვგიჟდები იქ ყოფნაზე).
რა მელის?
ყოვლად უ
ანუ, უ-ინტერნეტობა, უ-ტელევიზორობა, უ-ტელეფონობა (ხანდახან)…
კიდევ: სუფთა ჰაერი, ტყე, ციყვები, სულიერი სიმშვიდე (თუ დეიდაჩემი არ მომიშლის ნერვებს), მოკლედ, სრული ნირვანა…
თუ ვინმეს მოგინდებათ ჩემთან დაკონტაქტება, არც ამაზე გეტყვით უარს, მომწერეთ ფბ-ზე, ან ტვიტერზე და გეტყვით ახალ ნომერს
ჰო, სხვა რა?
შთაბეჭდილებებს ჩასმოსვლის შემდეგ დავწერ.
ნუ ტირით, მე დაგიბრუნდებით……
Like this:
გამოცდა, კუს ტბა, ბლოგერები-სამი ეპიზოდი კნუტის ცხოვრებიდან
უ-ქართულშრიფტო და უ-ვორდო კომპიუტერში აგიკრეფავთ (იმედია სწორად დავწერე ეს სიტყვა) ოდესმე პოსტი? მე პირველად. ვნახოთ, რა გამოვა.
დღევანდელ დღეზე უნდა მოგიყვეთ ძალიან კარგი დღე მქონდა და იმიტომ. თქვენთვისაც და ჩემთვისაც მარტივი რომ იყოს, ეპიზოდებად დავყოფ.…
ეპიზოდი #1 გამოცდა.
ვინც ჩემს ტვიტერს ან ფეისბუქს ადევნებს ხოლმე თვალს, გუშინდელი სტატუსებიდან შეიტყობდით, რომ დღეს სახელმწიფო გამოცდა უნდა ჩამებარებინა ინგლისურ ენაში, მე კი ერთი ტექსტიც არ მქონდა ნასწავლი და ჩემი ინგლისურის ზოგადი ცოდნით ვაპირებდი ფონს იოლად გასვლას.
არასდროს ვნერვიულობ ხოლმე გამოცდისას, მაგრამ ისეთი სიტუაცია დამახვედრეს ჯგუფელებმა, კინაღამ მეც წავინერვიულე :დ მერე ვცადე ერთი ტექსტი მაინც მესწავლა გამოცდის დაწყებამდე და დასაწყისი ვისწავლე…
შევედი და… ვაიჰ, სხვა ტექსტი შემხვდა :დდ ტესტები იოლად გავაკეთე, არ იყო პრობლემა, მაგრამ რომ გამომიძახა დეკანმა ზეპირზე, გულში გავიფიქრე, რომ მაგრად დამერხა.… მივედი, ბილეთი დავდე, სათაური ვთქვი ის, რაც ბილეთზე იყო აღნიშნული და დავიწყე ჩემი ნასწავლი ერთადერთი ტექსი :დ ჰოი საოცრებავ, ისიც დამავიწყდა :დ და დავიწყე რაღაცის ბოდიალი ტრიბუნალი რა იყო, ისიც კი ამომიფრინდა თავიდან
საბედნიეროდ, ჩემი ლექტორის გარდა ვერავინ მიხვდა. მან კი, რა თქმა უნდა, არ გაყიდა თავისი სტუდენტი (გადასარევი ქალია რა ). თუმცა, რომ გავდიოდი, ისეთი სასოწარკვეთილი სახით შემომხედა, რომ მივხვდი, ამას ჩემგან არ ელოდა მოკლედ, 100-დან 92 დამიწერეს ბედნიერი ვარ.
პ.ს . იმედია მა პოსტს ჩემი დეკანი, მისი მოადგილე ან ვინმე მსგავსი არ ნახავს, არაა ეს თქვენთვის განკუთვნილი კაცო, დაივიწყეთ :დ
ეპიზოდი #2 ზურა
რა უნდა აგააკეთო ადამიანმა, როცა ხარ ბედნიერი? Uუნდა გაუზიარო ვინმეს. ვის? საყავრელ ადამიანს, მეგობარს და ა.შ. მოკლედ, ზურასთან ავბოდიალდი,. Read the rest of this entry
Like this:
მნიშვნელოვანი ცვლილებები
მაშ ასე. ბოლო ერთ საათში გავაკეთე ძალიან ბევრი რამ:
1. სადილი (მომშივდა და გავაკეტე, სხვათა შორის, ძალიან გემრეილი გამოვიდა, აღარ არის უკვე :დ );
2.ალუბლის მუსი (რომეიც ახლა გვერდით მიდევს და მივირთმევ, ძალიან გემრიელია, მერწმუნეთ);
და ყველაზე მნიშვნელოვანი
3.მივიღე გადაწყვეტილება, რომ საერთოდ ვიკიდებ ყველაფერს ფეხებზe, ვხდები კარგი შვილი, ყოველ დღე მე გავაკეთებ საჭმელს, დავალეგებ სახლს და უმთავრესი, ბლოგსაც ვიკიდებ.
ნუ აქამდეც მეკიდა ( ) მაგრამ, ახლა უკვე ოფიციალურად, ანუ, რასაც დავწერ, მხოლოდ ჩემი სიამოვნებისთვის (როგორც ვაპირებდი პირველ პოსტში, აღარ ვაშეარებ, თუ ნეტვორკდბლოგი (არ მახსოვს დავრეგისტრირდი თუ არა), დაასეარებს,მარტივად წავშლი, გვკიდია ვინ ნახავს და რას წაიკითხავს, მაინც სულ ერთმანეთის დაჭმაზე წერენ.
ჰოდა, წავედი, კიდევ ერტი ფიალა მუსი უნდა ამოვიღო )))))
Like this:
ქუჩაში რომ შემოგხვდეთ….
რაღაც ბლოგერული თამაშია მგონი.. . წერენ ვინ არიან, ქუჩაში შემთხვევით რომ შეგხვდეთ, რომ გვიცნოთ…. მერე ერთმანეთ თა(ნ)გავენ და დათაგულმა საკუთარ თავზე უნდა დაწეროს… ცოტა ხნის წინ ზორბეგმა მეც მომნიშნა. აქამდე მეზარებოდა და ახლა დავწერ
მაშ ასე… თუ თქვენ არ ხართ ჩემი ფეისბუქის მეგობარი და არ გაქვთ ნანახი ჩემი ფოტოები, გეტყვით რომ ვარ საშუალო სიმაღლის, გამხდარი,შავთმიანი გოგო… თმა გუშინდლამდე ძალიან გრძელი მქონდა, გუშინ კი “მოვიკვეცე” 
ეჰ,… მაგას ცალკე პოსტი უნდა მივუძღვნა რა )
ჰო,… დავდივარ ხოლმე ჯინსებით, ე.წ. ბალეტკებითა და რაიმე მაისურით, მაგრამ ცხელა და შესაბამისად შორტებსა და სანდლებზე გადავედი
ალბათ სადმე რუსთაველსა და მარჯანიშვილზე თუ მოკრავთ ყველაზე ხშირად თვალს
თუ დამინახავთ და მოდით, იმხარია ხოლმე ხალხის გაცნობა )
კიდევ რა დავწერო? :შ
ან ვინ დავთაგო? :შ
კარგი, ნიკოლოს, დიანას და რა ვიცი , კიდევ ვიღაცას )))
პ.ს. ყველაზე ხშირად ნიკოლოსთან ერთად დავდივარ და ალბათ მასთან ერთად მიხილავთ 
