არ გინდათ ცრემლები…

გემშვიდობებით…

არ გინდათ თავის ჩაღუნვები, თვალებზე ხელი აფარებები, ჩუმად სლუკუნი, ან აშკარა ცრემლები…

მე მივდივარ, მაგრამ გიტოვებთ ჩემ არაჩვეულებრივ ბლოგს. დიახ, ქ-ნებო და ბ-ნებო, მე მივდივარ, მე გშორდებით, მე გტოვებთ…

დაინტერესდებოდით ალბათ, თუ სად ქრება თქვენი კნუტი.
მაშ ასე,
მეომზადეთ…

1.

2

3……

ჰო, ისა, ისეთი არაფერი, სულ რამოდენიმე დღით (მაქსიმუმ 10-ით) მივდივარ ყაზბეგში, კერძოდ სოფელ სნოში (სნოს აუცილებლად უნდა მივუძღვნა ცალკე პოსტი, იმდენად მიყვარს და იმდენად ვგიჟდები იქ ყოფნაზე).

რა მელის?
ყოვლად უ
ანუ, უ-ინტერნეტობა, უ-ტელევიზორობა, უ-ტელეფონობა (ხანდახან)…
კიდევ: სუფთა ჰაერი, ტყე, ციყვები, სულიერი სიმშვიდე (თუ დეიდაჩემი არ მომიშლის ნერვებს), მოკლედ, სრული ნირვანა…

თუ ვინმეს მოგინდებათ ჩემთან დაკონტაქტება, არც ამაზე გეტყვით უარს, მომწერეთ ფბ-ზე, ან ტვიტერზე და გეტყვით ახალ ნომერს

ჰო, სხვა რა?
შთაბეჭდილებებს ჩასმოსვლის შემდეგ დავწერ.

ნუ ტირით, მე დაგიბრუნდებით……

სამჯერ….

>შენი მკერდის ზომა
ჩემი მხედველობის ზომას ემთხვევა.
და ტანზე გამოყრილი ქარიც კი ფერხდება,
როდესაც ჩემი – 3 თვალი
შენს 3 ზომა მკერდს ეხლება.

თან როცა მესამე სართულზე ვართ,
მესამე სივრცეში.
არა მიწაზე და არა ცაზე
და ვამბობთ, რომ
სამი კედელია ასაშენებელი,
მეოთხედ მე და შენ დავდგებით.
ამისთვის სამი შვილი უნდა გვყავდეს,
სამი სახელია მოსაფიქრებელი,
სამი წელი უნდა ველოდოთ,
სამჯერ უნდა ვიარო ნერვიულად დერეფანში…

Protected: ზედმეტად პირადი პოსტი

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

წერილი-თხოვნა ჯეოსელს

ჩემს მიერ ჯეოსელისთვის გაგზავნილი მაილი
(ტექსტი თუ არ ირჩევა )

ძალიან დიდი ეჭვი მაქვს, რომ არ მიპასუხებენ, მაგრამ ისე, უბრალოდ :დ საინტერესოა რეაქცია მაინც

ოსმან ბიძია, მათხოვე ერთი ჯეოსელ კონექთის მოდემი ორი თვით, სანამ ისევ თბილისს დავუბრუნდები

არა?
ჰო ,კარგი :შ

კნუტის ანდერძი

ზაფხულია, ცხელა ცხელა,
ბუღი ასდის ქალაქს…

საშინლად ცხელა, ვერ ვსუნთქავ, ბოლი ამდის… ჯოჯოხეთში ამაზე უარესი სიცხე არ იქნება მგონი. ჰოდა, რა აზრი აქვს აქ ვიქნები თუ იქ? მაინც ვკვდები მგონი ამ სიცხსისგან, ვეღარ ვსუნთქავ,

ჰოდა, თუ ამიხდა ჩემი სიტყვები და მოვკვდები, მაგ შემთხვევისთვის ვწერ ამ პოსტს. ერთგვარი ანდერძია რა…

მე,  კნუტი, საღ გონებაზე მყოფი, ვაცხადებ , რომ ეს არის ჩემი უკანაკსნელი ნება-სურვილი და ჩემი გარდაცვალების შემთხვევაში მთელს ქონებას ვუტოვებ

ბოდიალი-წაუკითხავად გადადით შემდეგ პოსტზე

ღამის 3 საათზე რა პოსტის დამწერი ვარ, მაგრამ რა ვაკეთო არ ვიცი, არც მეწერინება… ვიბოდილაებ, მერე წავშლი და  სულ ეგ იქნება რა.

დავწყოთ იმით, რო კბილი მტკივა გაუჩერებლად რამდენიმე დღეა. + ამას ემატება ყურის ტკივილიც (მგონი კბილს ბრალია ეგეც), ჰოდა ვარ ასე… არ ვიმჩნევ,  მაგრამ ზოგჯერ ისე მტკივდება ან 1, ან მე-2, ან ორივე ერთად, რომ ჩემდა დაუკითხავად ჩამომდის ცრემლები. ასე რომ, თუ თქვენს თვალიწინ მოულოდნლად წამსკდა მოღალატე ცრემლები, ე.ი. თქვენ არაფერ შუაში ხართ, უბრალოდ კბილმა შემაწუხა.

+ ამას დამემატა რაღაც სანერვიულო, რომელსაც

გამოცდა, კუს ტბა, ბლოგერები-სამი ეპიზოდი კნუტის ცხოვრებიდან

უ-ქართულშრიფტო და უ-ვორდო კომპიუტერში აგიკრეფავთ (იმედია სწორად დავწერე ეს სიტყვა) ოდესმე პოსტი? მე პირველად. ვნახოთ, რა გამოვა.

დღევანდელ დღეზე უნდა მოგიყვეთ  ძალიან კარგი დღე მქონდა და იმიტომ. თქვენთვისაც და ჩემთვისაც მარტივი რომ იყოს, ეპიზოდებად დავყოფ.…

ეპიზოდი #1 გამოცდა.

ვინც ჩემს ტვიტერს ან ფეისბუქს ადევნებს ხოლმე თვალს, გუშინდელი სტატუსებიდან შეიტყობდით, რომ დღეს სახელმწიფო გამოცდა უნდა ჩამებარებინა ინგლისურ ენაში, მე კი ერთი ტექსტიც არ მქონდა ნასწავლი და ჩემი ინგლისურის ზოგადი ცოდნით ვაპირებდი ფონს იოლად გასვლას.
არასდროს ვნერვიულობ ხოლმე გამოცდისას, მაგრამ ისეთი სიტუაცია დამახვედრეს ჯგუფელებმა, კინაღამ მეც წავინერვიულე :დ მერე ვცადე ერთი ტექსტი მაინც მესწავლა გამოცდის დაწყებამდე და დასაწყისი ვისწავლე…

შევედი და… ვაიჰ, სხვა ტექსტი შემხვდა :დდ ტესტები იოლად გავაკეთე, არ იყო პრობლემა, მაგრამ რომ გამომიძახა დეკანმა ზეპირზე, გულში გავიფიქრე, რომ მაგრად დამერხა.… მივედი, ბილეთი დავდე, სათაური ვთქვი ის, რაც ბილეთზე იყო აღნიშნული და დავიწყე ჩემი ნასწავლი ერთადერთი ტექსი :დ ჰოი საოცრებავ, ისიც დამავიწყდა :დ და დავიწყე რაღაცის ბოდიალი ტრიბუნალი რა იყო, ისიც კი ამომიფრინდა თავიდან
საბედნიეროდ, ჩემი ლექტორის გარდა ვერავინ მიხვდა. მან კი, რა თქმა უნდა, არ გაყიდა თავისი სტუდენტი (გადასარევი ქალია რა ). თუმცა, რომ გავდიოდი, ისეთი სასოწარკვეთილი სახით შემომხედა, რომ მივხვდი, ამას ჩემგან არ ელოდა მოკლედ, 100-დან 92 დამიწერეს ბედნიერი ვარ.

პ.ს . იმედია მა პოსტს ჩემი დეკანი, მისი მოადგილე ან ვინმე მსგავსი არ ნახავს, არაა ეს თქვენთვის განკუთვნილი კაცო, დაივიწყეთ :დ

ეპიზოდი #2 ზურა

რა უნდა აგააკეთო ადამიანმა, როცა ხარ ბედნიერი? Uუნდა გაუზიარო ვინმეს. ვის? საყავრელ ადამიანს, მეგობარს და ა.შ. მოკლედ, ზურასთან ავბოდიალდი,.

მემარტოვე

სააბაზანო ჩემს სახლში ერთადერთი ოთახია, რომლის კარიც იკეტება. ისე ნუ გაიგებთ, თითქოს სხვა ყველა საკეტი მოშლილი იყოს, ან რამე მსგავსი, უბრალოდ ოთახებს ისეთი განლაგება აქვს, ან უბრალოდ საკეტი კარს მეორე მხრიდანაა დამაგრებული (თუმცა დღემდე ვერ ვხვდები რისთვის, პატარაობიდან ვცდილობ გავაერკვიო, რატომ აქვს კარს საკეტი არა შიგნიდან, არამედ გარედან? მე რომ ჩავეკეტე? :უსერ: )

რას ვბოდილაობ ნეტავ…. ჰოდა, იმას ვამბობდი, რომ…

პრეზიდენტის ფანკლუბი და იურისტი კნუტი

პოლიტიკა მეც  შემეხო.

ახალი მეგობარი

ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ დღეს ეს თხოვნა მომივიდა მეგობრობაზე. როგორ ვეტყოდი უარს თავად ბატონ პრეზიდენტს? რასაკვირველია, იმის ილუზია არ მქონდა, რომ ეს მართლაც ბ-ნი მიხელი იქნებოდა, მაგრამ მაინც დავეთანხმე და პროფილის გადასათვლიერებლად შევედი. შევედი და აქ დაიწყოო….

კედლის დათვალიერებისთანავე მომხვდა თვალში ალბომები. ალბომები რა, უფრო კომენტარები, მაგალითად ასეთები:

რა მოხდა მერეო, იტყვით, ყველას შეიძლება ჰყავდეს მხარდამჭერი, მიშასაც, სტალინსაც და ფიდელ კასტროსაც. ვერც მე ვხედავ ამაში პრობლემას, მაგრამ

ბლოგერული ჩანასახი

დღეს ძალიან ძველი უბის წიგნაკი ვიპოვე… დაახლოებით მე-7 კლასის და ძალზედ საინტერესო რაღაცეებს წავაწყდი… რა სულელი ვყოფილვარ : ) რამდენი რამ აღმოვაჩინე:

აღმოჩენა #1:     “TO-DO LIST”
მე მაშინაც ისეთივე გულმავიწყი და გონებაგაფანტული ვყოფილვარ, როგორც ახლა. ეს დავასკვენი, რადგან წავაწყდი გაკვეთილების ცხრილს, რომელსაც გვერდით პლიუსები და მინუსები ჰქონდა გაკეთებული  : ))  თქვენ ვერასდროს მიხვდებით რისთვისაა ეგ პლიუსები:)  იმისთვის, რომ აღმენიშნა და საკუთარი თავისთვის შემეხსენებინა, თუ რომელი გაკვეთილი ვისწავლე, დავალება დავწერე თუ არა… ყველაზე საინტერესო ისაა, რომ ახლაც მასე ვიქცევი  უფრო სწორად, მთელი კვირის ლექციებისა და დავალებების გეგმა მაქვს ხოლმე წინასწარ ჩამოწერილი და ნელ-ნელა ვაკეთებ, თორემ მერე მავიწყდება ხოლმე, თუ ჩაწერილი არ მაქვს

აღმოჩენა #2:  ბრიტნი

 

OMG Britney

 

ვიპოვე ბლოკნოტში ჩაკრული ბრიტნის 1 ცალი შიშველი პლაკატი (მხოლოდ ქვედა საცვლებით). ბრიტნის შემოქმედების ფანი არასდროს ვყოფილვარ და ნუთუ მისმა სხეულმა მიმიზიდა ? (ინტრიგა კნუტის ბლოგზე, დაგველოდეთ, თქვენ ყველაფერს გაიგებთ რეკლამის შემდეგ…  :D)

ჩემი უბის ლექსები VOL2

მიხარიხარ...

მე მიხარია

პირდაპირ ჩიტებში ვკოცნი ზეცას და მიხარია…

მე მიხარია შენს თვალებში ჩემი წაკითხვა

და თან მაახრებს ყვავილები,

რომელთაც ყნოსავ…

მე მიხარია სიგიჟემდე შენი ტუჩები,

ჩემი კბილების ნაკვალევი რომ დამჩნევიათ…

ისე მხარებს ჩვენი სკამი,

რომელზეც ვზივართ,

ლამის ვიკივლო

და დავლეწო ყველ სხხვა სკამი…

მე მიხარია შენი ბაგე,

რომელსაც ახებ ჩემს ეკლიან შუბლს..

მიხარია, და თან ისე,

მინდა ვიცეკვო…

ვიეკვო როგორც შევძლებ, ოღონდ ვიცეკვო…

და ვებრალები ალბათ ყველას, ვიცი, შენს გარდა.

რადგან მახარებს მე ამ ქვეყნად ყველაზე ცოტა:

სულ რამდენიმე ლუკმა

შენი სიშიშვლის ცქერის

და ერთი ყლუპი შენთან ყოფნა -

დ ა საყოლებლად…

მე მიხარიხარ…

******

გადიწვებიან კაბადონები
და ავტირდები,
რადგან შენი კაბა დანებდა
ჩემს ამქვეყნიურ, უბრალო შარვალს…

შენ ყვავილებით ამოავსე სიჩუმის კუბო
და ნება დამრთე მეწერა შენზე…
შენს ნაზ მაჯებზე კბილებს
მოაბჯენენ დანები…

ამონაწერები ჟურნალიდან  ”ალტერნატივა”,  ავტორი ლაშა ბრეგვაძე.
პირველი ლექსი ჩემი უსაყვარლესია… თქვენ რამდენად მოგეწონებათ, არ ვიცი…..

ჩემი უბის ლექსები

შენი შექმნილი პროფესია

შენი შექმნილი პროფესია

გამარჯობა, მე მოვედი.

შემომხედე, ვერ მცნობ განა?

მე იმ სისხლის პატრონი ვარ,

ზეწარი რომ გაგითხვარა.

კოცნაში რომ ხელს გიშლიდა,

ტკივილსგან ტუჩს იჭამდა,

საწოლიდან გაგირბოდა

და ტირილით დაგიმთავრა.

შემომხედე, გამიხსენე.

ნახე, ძუძუ გამეზარდა.

იცი, როგორ გავირყვენი?

მორიდება დამეკარგა.

მამის ტოლი თუ მიღიმის

და ია-ვარდს გადამიშლის,

კაბას არც კი შევისწორებ

და საკინძეს გადავიხსნი.

აი, როგორ გავირყვენი,

მგონი, უკვე ვიშლები,

ეს ჩვეული სამოსია,

შემომხედე, ვშიშვლდები..
.

მე ტანზე გავიხდი, შენი შუქი აანთე.

ნახე, რა მაგარი პროგრესია:

ლამაზი ქალის სახით მოვედი

შენი შექმნილი პროფესია….

მოულოდნელი სიყვარული

რამხელა გაზრდილხარ, რას მერჩოდი,
ბავშვი რომ იყავი, ვიყავი უსაფრთხოდ
რატომ დამიკაცდი, რატომ დამაბნიე,
რატომ შემაცდინე უვაშლოდ.

თავგზა ამირიე, დაგნბედი და…
სულშI მაცდური ღიმილით დაჰქრიან კელაპტრები
ლამის გაგაღმერთო წარმართივით,
ისე უსაშველოდ მენატრები…

შენმა ვნებიანმა ალუბლის ტუჩებმა
“და” რომ დამიძახონ, ვიტირებ.
ქუჩაში გავვარდები, თამაში დამთავრდა,
“მე შენ გამაგიჟე“,- ვიყვირებ..

ნეტავ რას მერჩოდი, რატომ დამიკაცდი.
შენი სიყვარულით მთვრალი ვარ.
რატომ მოინდომე კაცობა და
რად მაგრძნობინე რომ ქალი ვარ…

ვეძებ სამუშაოს

ქალბატონებო და ბატონებო….
ახლაგაზრდებო  და  უფრო მოხუცებო (ამათ უფრო ექნებათ, რაც მე მინდა და იმიტომ)

მიშველეთ, სამუშაო მჭიირდება : ))

ეს დიდი ხანია გაცნობიერებული მაქვს, მაგრამ, რადგან ორ ადგილას ვსწავლობდი, ვერ მოვასწრებდი ფიზიკურად მუშაობასაც და ამიტომ მივყუჩდი ეს წელი. მაგრამ დღეს, როცა დაპირებული რაღაცის ყი

დვა მოვთხოვე დედაჩემს და უარი მივიღე, ასევე უარი მთხლიშეს, რაღაც ჩემთვის საჭირო თანხაზე, მივხვდი, რომ აუცილებელია მქონდეს საკუთარი ჯიბის ფული მაინც  :D რათა აღარ აღმოვჩნდე ხოლმე მსგავს იდიოტურ სიტუაციებში. ამასთან, თქვენ არ იცით, როგორ მეზიზღება ვინმესთვის რამის თხოვნა

წეღან ადოს ფბ-ზე სტატუსზე დაახლოებით მსგავსი რამ ეწერა და ახლა , ორივეს სახელით გთხოვთ, დაგვასაქმეთ!!!

დაგვხარჯეთ,  ბატონო ))
იურიდიულად მოაზროვნე და ცხოველების გადამჯიშებელი ითხოვენ დახმარებას დასაქმების სფეროში : D

საქმე ან ELSE

ოჯახური იდილია

ბალახზე იყვნენ ჩამომსხდარნი…
ბავშვი ბიბლიას კითხულობდა…
კაცი უცხოური ლიტერატურით იყო გართული…
ბიჭი კლასიკურ მუსიკას უსმენდა რადიოში…
მოხუცი მეორე მოხუცს შეჰყურებდა სიყვარულით სავსე თვალებით…
მეორე მოხუცი იმ ბავშვისთვის ქსოვდა წინდებს, ბიბლიას რომ კითხულობდა…
ქალი რვეულებს ასწორებდა იმ სკოლის მოსწავლეებისას, რომელშიც სწავლობდა ბიჭი, კლასიკური მუსიკით რომ ირთობდა თავს…
ქალი ხანდახან ალერსიანად გადახედავდა კაცს, უცხოურ ლიტერატურას რომ ჩაჰკირკიტებდა…
კაცი მზრუნველ თვალებს ხანდახან გოგონას შეავლებდა, რომელიც ვარდისფერ დღიურს ვარდისფერი კალმით ავსებდა…

სიჩუმე იყო…
ოჯახურ იდილიას მაისის სითბოთი განებივრებული ჩიტების გალობა საამურად ერწყმოდა…
თითქოს, დროც კი გაჩერდა, რომ ამ ჰარმონიით დამტკბარიყო…

ვარდისფერი დღიურის ვარდისფერ ფურცელზე ვარდისფერმა კალამმა იისფერი მელნით დაწერა: ”გუშინ გიოსთან მქონდა სექსი. ლევანს ვერ შეედრება, თუმცა ორივეს იკა ჯობია”…

რამდენიმე ძიუცუ

ახსნის ძიუცუ

მე ვამბობ,
შენთან აყვავდა ნუში და ყვავილები
ჩემს თმებზე სცვივა.

შენი ძიუცუ

ქვედა ტუჩიდან მკერდამდე მანძილს
გიორთქლავ სუნთქვით.
ამ დაღმართზე თავპირს დავიმტვრევ.

წასვლის ძიუცუ

შენი ფანჯრიდან გადაშლილ
თეთრ მთას,
შავი ბილიკი გასდევს – ფერმკრთალი.
ცა წითელია, მზე ჰორიზონტს გადაეფარა.

კოცნის ძიუცუ

ორი კვირა არ მენახე
და ახლა შენს წელს,
მარჯვენა ხელის თითებზე ვქარგავ.

ორის ძიუცუ

ხელი ხელში. ყვავილების პავილიონი.
ვსეირნობთ. ორნი.

მონატრების ძიუცუ

მონატრებასაც ცოდნა უნდა,
გამოხატვა.
მე ვხატავ თეთრ ცას
და ფრანივით – მოგყვება
ხელი.

თმა

გაშალე ცაზე,
მე, მოლბერტი…
და ღერი-ღერ
გიფერადებ მომავლის წუთებს

შენ

მარჯვენა მკერდზე
როცა გრძნობ ცხელ ხელს
და ყელის ძირში გიფეთქავს
ტუჩი,
ამბობ – ზამბახებს
შემოეცრიცათ ბოლო ფოთოლი.